Koninklijke Band Fabriek

Royal Ribbon Factory

Er werd glasvezelband voor Ariane-kunstmanen gemaakt en voor ABS-remsystemen voor auto's. Maar ook textielband voor zonweringen, sigaren en paraplu's, vlaggenkoorden en veiligheidsgordels. Een paar uur voor kerstavond 2008 viel het doek voor het bedrijf, nadat het decennia lang moest vechten tegen de toenemende concurrentie uit lagelonenlanden.

Hoe kan een bedrijf producten leveren voor zoveel verschillende toepassingen? "Het was onze kracht", stelt oud-directeur Joan Hegener (78). "Omdat we zoveel spreiding hadden in onze productie draaiden we altijd door, konden we een plotselinge afname van de vraag gemakkelijk opvangen." De Waalrenaar stond aan het hoofd van het bedrijf in de jaren zestig tot en met 1997. Daarna verkocht hij het. Rijk is hij daarmee niet geworden. "Ik deed het voor bijna een symbolisch bedrag over aan de huidige eigenaar, een oud-werknemer, die ik nog steeds goed ken. Ik ging voor de continu?teit van het bedrijf, voor het personeel", aldus de Waalrenaar. "Een echt familiebedrijf. Veel vaders en zonen dus. Regelmatig hadden we werknemers die vijftig of zelfs zestig jaar bij de zaak waren." Ook zijn vader en grootvader stonden ooit aan het roer van het bedrijf.

Maar het begint allemaal in Heeze, in 1865 als het bedrijf wordt opgericht door Jan Francis Pompen en Johannes Vullinghs, in een tijd dat in Europa de import van katoen uit Zuid-Amerika in opkomst is. Het gebouw aan de Kapelstraat krijgt in 1920 een nieuw hoofdgebouw, waar op dat moment de twee grootste steenkool gevoede ketels staan die voor de aandrijving van de weefgetouwen en vlechtmachines zorgen. Er komt een nieuwe directie waartoe ook de familie Hegener behoort. Na de bevrijding in 1944 doet het bedrijf enige tijd dienst als hoofdkantoor van de geallieerden.

Ruim twintig jaar later ontvangt Vullinghs Bandfabriek tijdens de viering van het honderdjarig bestaan het predikaat 'Koninklijk'. Heel prestigieus natuurlijk maar voor de meeste Heezenaren blijft ' hun fabriek gewoon 'De Vulling', destijds een van de grootste bedrijven van het dorp. De Bandfabrieken maken in die tijd een bloeiperiode door. Na verschillende overnames groeit het bedrijf zelfs naar 400 medewerkers. In Nederland zijn op dat moment omstreeks 25 branchegenoten actief. De onderneming behoort dan tot de top drie van het land.

Ondertussen neemt ook de automatisering in de textielwereld toe. In 1975 komen mede daardoor achttien mensen op straat te staan, ook omdat het bedrijf met verlies draaide. De textielfabriek heeft op dat moment twee productieafdelingen: een weverij en een vlechterij. De Bandfabrieken leveren rechtstreeks aan klanten zoals Philips (onder meer voor condensatoren), Bata (veters), C&A, Edah, Brabant, Agio, DAF en Auping. "En aan Bols. Jaarlijks voorzagen wij vier miljoen jeneverflessen van een zegel", weet Hegener.

In de jaren daarna slankt het bedrijf verder af. In 1987, wanneer er nog veertig mensen in vaste dienst zijn, worden de gebouwen van het bedrijf in Heeze verkocht aan een projectontwikkelaar. Na de personele afslanking van de voorgaande jaren is de fabriek veel te groot geworden. De Koninklijke Bandfabrieken trekken naar Geldrop. Ad Sprengers neemt eind jaren negentig het stokje over van Hegener. Hij geeft de Bankfabrieken een verjongingskuur en kiest nadrukkelijk voor industri?le klanten. Het kon echter niet voorkomen dat het eind 2008 alsnog misliep.

"Ontzettend vervelend", aldus een zichtbaar geroerde Hegener. "Maar die dingen gebeuren bij bedrijven. We hebben altijd ons best gedaan; Onze functie is vervuld."

1931

Glass fibre ribbon for Ariane-moon probes were made and for anti-lock brakesystems for cars. But also ribbon  for brise-soleil, cigars and umbrella's and seat-belts.

A couple of hours for Christmas Eve 2008 the bad news became known: the company was bankrupt after it fight for decades against the increasing competition from cheap-labour countries.

How can a company produce so many different products?

That was the power of the factory. Because there was so much spacing in the production it always kept running.

and it was possible to produce a sudden order.

In 1997 the company was sold.

The owner didn't get rich of it, it was sold for a symbolic amount to an employee.

The continuity of the company and the work for the employees was more important.

It was a real family company. Many fathers and their sons worked here.

Employees which worked more then 50 years at teh factory was a common thing.

In 1964 the factory receives the predicate 'Royal' , a very prestigious title.

These years were a really good period for the factory.

In their best times 400 employees worked here.

Of the 25 factories in The Netherlands which made the same products this one was in the top 3.

In the 1970's automation increase, also in the textile world.

Due to this, and the fact that te factory didn't made any profit , 18 employees had to be fired in 1975.

In the following years the company  became smaller and smaller.

In 1987 they had to fire employees again, 40 this time.

The buildings where it all started were sold and the company moves to a smaller building in another town.

This all could not prevent that just for Christmas Evening 2008 the bad news was: bankrupt!